Mijn gegevens
Email:

Wachtwoord:

Automatisch Inloggen

 
Verjaardagskalender
Vandaag jarig:
Wim Dortmans
Jens de Vlugt
Morgen jarig:
Jesse Schoenmakers
Daan van Bijnen
Kornelia Sawko
Thijn Boers
​Tradities
03 Apr 13:45
Toegevoegd door: Frank Lakerveld


Een club, zoals de onze, die al meer dan 90 jaar bestaat, heeft in de loop van al die jaren vele tradities opgebouwd, maar ook weer ïn de prullenbak gegooid. Persoonlijk hecht ik nogal aan tradities (zal wel aan de leeftijd liggen).

Ik kreeg een foto in handen gedrukt van een gelukkig bruidspaar dat de Petrus Kerk verlaat na de huwelijksmis. Het is een foto van de nog steeds bij onze vereniging actieve Frans de Laat, die trouwde (en nog steeds getrouwd is) met Carla van Gijlswijk.

Frans was toen de gedreven leider van ons C1 elftal. Op de foto valt op dat een zestal jongens een erehaag vormde. Frans was een hele trouwe jeugdleider, vandaar dat men toen vond dat hij een erehaag verdiende. Hoe ging dat toen in zijn werk?
Het jeugdbestuur besloot dat er een erehaag moest komen. Dan werd  “ome” Rien van Bakel ingeschakeld om erebogen te maken en voor de uniformitiet kregen de spelertjs van de erehaag ieder een Zwaluwtrainigspak met bijbehorend shirtje. Dat was wat. Lekker stoer om tijdens “het speelkwartier” over de speelplaats te paraderen met de mooie shirt en dat stoere trainingspak..

Het hoofd van de school moest natuurlijk wel toestemming geven dat de jongens een uurtje afwezig waren. Maar dat was nimmer een probleem als “ome” Rien dat op zijn eigen wijze met het hoofd van de betreffende school regelde. Ooit zei een van deze hoofden tegen Rien dat hij wel een boete riskeerde. “Die wordt dan toch gewoon betaald”, bood Rien genereus aan. Ook vervaardigde Rien zelf de erebogen van een paar latten of elektriciteitsbuis van vd. Meerendonk. Een rood/witte slinger erom heen en klaar is Kees.  In optocht naar de Kerk of naar het gemeentehuis  en na afloop aanmaaklimonade in het clubhuis. Een mooie dag zat er weer op. Met wat geluk stond er dan destijds de volgende dag een foto in de krant van het bruidspaar onder de erehaag.  Dan was “ome” Rien zo trots als een pauw!

Jammer dat dit niet meer is. Ook bij begrafenissen waren er altijd Dragers en Vlaggendragers. Ook al niet meer gebruikelijk. Zunde toch??
Reinder C

2018-04-03 13:54:59